Polijstpads

Polijstpads kiezen op hardheid en celstructuur

Wat doet een polijstpad eigenlijk? Hij brengt de polish over op de lak, en via materiaal en hardheid bepaalt hij hoeveel je wegneemt. Schuim loopt van een grove schuurspons tot een zachte finishpad, wol snijdt het hardst, microvezel zit ertussenin. Bij Detailing1 vind je pads van Koch-Chemie, SONAX, ZviZZer en Rupes.

Polijstpads zijn het werkvlak tussen machine en lak. Ze nemen de polish op, geven de druk van de machine door aan het paneel en bepalen via hun materiaal hoeveel blanke lak je echt wegneemt. Schuimpads dekken alles van een grove schuurspons tot een zachte finishpad; wol en microvezel snijden daar nog voorbij. Zonder de juiste pad blijft elke polish onder z'n kunnen.

• De pad verschuift elke polish een trap. Dezelfde fles neemt op een grove schuimpad merkbaar meer weg dan op een zachte finishpad. Houd je pad-assortiment breed, dan dek je met twee polishes het hele bereik af, van krasverwijdering tot hoogglans.
• Een verzadigde pad stopt met snijden. In de cellen hopen polishresten, weggenomen blanke lak en versleten korrel zich op. Na ongeveer één motorkap zit je op het punt waar afname en resultaat inzakken en de pad alleen nog uitsmeert.
• Vijf tot tien millimeter overstek voorbij de steunschijf. De pad moet rondom over de schijf uitsteken, zodat die harde rand nooit de lak raakt. Klopt dat niet, dan zet je bij elke sierlijn een streep die veel dieper zit dan de kras die je weg wilde hebben.

Wat we in de praktijk zien: Bij ons komen vaak vragen binnen over hologrammen die na de laatste beurt in het strijklicht opduiken, terwijl er juist een zachte finishpad op zat. De polish is zelden de boosdoener. Meestal had de pad toen al de halve flank gedaan en zat vol afname, dus smeerde hij het paneel uit in plaats van te finishen. Borstel de pad na elk paneel uit met draaiende machine en leg voor elke stap meerdere pads klaar. Een verse pad kost minder dan de extra beurt die je anders moet draaien.

De pad bepaalt de afname meer dan de polish

Afname komt uit drie dingen: de korrel in de polish, de druk waarmee die in de lak wordt geduwd, en de wrijving die daarbij ontstaat. Twee van die drie stuur je via de pad.

Een stugge, grofcellige schuimpad geeft de druk van de machine bijna zonder verlies door aan het paneel en houdt de korrel strak tegen de blanke lak. Een zachte finishpad vangt diezelfde druk op, verdeelt hem over meer vlak en laat de korrel eerder over het oppervlak glijden dan erin werken.

Praktisch betekent dat: dezelfde polish wordt op een schuurspons krasverwijdering en op een zachte pad een finish. In de praktijk verschuift een padwissel een polish zo'n trap in beide richtingen, en precies die marge benut je, in plaats van voor elk geval een aparte fles te kopen.

Dit is waar de meeste klanten geld besparen, zoals wij het zien. Heb je al een middelmatige polish in de kast, dan kom je met een grove en een zachte pad verder dan met een tweede en derde fles. Het polish-assortiment is dan de fijnafstelling, de pad de grove knop.

De grens van die regel hoort erbij. Een pad vervangt geen polish, hij verschuift hem alleen. Een pure finishpolish met heel fijne korrel haalt op een grove schuimpad geen diepe krassen weg; in plaats daarvan trekt hij een matte sluier over het paneel die je er daarna weer af moet werken.

Andersom geldt hetzelfde. Een snijpolish op een zachte finishpad snijdt minder, maar laat toch de sporen van z'n grove korrel achter. Speel je het een tegen het ander uit, dan verlies je tijd. De combinatie bepaalt het, en de volgorde is altijd van de grove naar de fijne pad.

Grof, middel, fijn — wat de celstructuur in het schuim doet

Elke schuimpad is polyurethaan, en toch liggen er werelden tussen de grofste en de fijnste. Het verschil zit in de celstructuur.

Celstructuur is de grootte en openheid van de luchtkamers in het schuim. Grove, open cellen vormen een log geraamte met veel scherpe ribbels die de korrel vasthouden en bij het draaien als talloze kleine schrapers over de lak trekken. Fijne, gesloten cellen geven een bijna glad, meegevend oppervlak. Vuistregel: hoe grover de cellen, hoe meer krasdiepte je in één beurt weghaalt en hoe meer nawerk je daarna hebt.

Bovenaan staat de abrasieve schuurspons voor de eerste snede. De Koch-Chemie Heavy Cut Foam Pad „Rot" is hier onze best verkochte pad en hoort op verweerde, diep bekraste lak waar zonder echte afname niets gebeurt.

Het midden is waar de meeste auto's echt bewerkt worden. De Koch-Chemie One Cut Foam Pad „Orange" is als middelharde allrounder voor de één-stapsbeurt gemaakt, de Koch-Chemie Fine Cut Foam Pad „Gelb" zit een trap lager. Bij de SONAX PROFILINE ExzenterPad medium heet diezelfde plek gewoon medium.

Aan de fijne kant werken de antihologram- en finishpads. De Koch-Chemie Micro Cut Soft Foam Pad „Violett" haalt de laatste schuursporen uit donkere lak, de Koch-Chemie Polish & Sealing Foam Pad „Grün" brengt finishpolish en sealants aan zonder zelf nog af te nemen.

Eén waarschuwing over de kleuren, want die zorgt telkens voor gedoe: er is geen kleurcode over merken heen. Rood is bij de ene fabrikant de grofste pad en bij de volgende een finishpad. Vertrouw nooit op de kleur van een pad uit een andere serie, maar op de benaming. We zien vaak dat juist hier lak onnodig substantie verliest.

Wol en microvezel als schuim aan z'n grens komt

Er is lak waar zelfs de grofste schuimspons maar traag op vooruitkomt. Harde blanke lakken uit Duitse serieproductie horen erbij, sterk verweerde vlakken net zo. Dan wissel je van materiaal.

Een wolpad werkt totaal anders dan schuim. In plaats van een gesloten vlak steken duizenden losse vezels van de drager af, en elke vezeltop is een eigen contactpunt met de lak. Tussen de vezels trekt er steeds lucht doorheen. In de praktijk merk je dat dubbel: de afname stijgt flink, en het paneel blijft tóch koeler dan onder een even grove schuimpad.

De prijs daarvoor is het nawerk. Wol laat een eigen schuurbeeld achter dat in het strijklicht als een fijn krasnet zichtbaar blijft. Na een wolbeurt volgt daarom altijd minstens nog een stap met schuim, anders zie je het resultaat bij het eerste zonnetje terug.

Microvezelpads zijn het jongere compromis en zijn voor excentermachines ontwikkeld. Korte, stugge vezels op een schuimkern snijden dichter bij wol maar finishen dichter bij schuim. Op grote vlakken scheelt dat een hele werkgang.

Hun zwakte is de verzadiging. De vezellaag gaat onder warmte en polish plat liggen en slibt sneller dicht dan welk schuim ook. Een microvezelpad hoort na elk paneel uitgeborsteld, anders verliest hij binnen een paar minuten het voordeel waarvoor je hem kocht.

Vilt speelt in een eigen klasse en werkt niet op lak. De SONAX PROFILINE FilzPad 125 is voor glas bedoeld, waar het samen met een glaspolish wissersporen en fijne inbranding uit de ruit haalt. Op blanke lak heeft vilt niets te zoeken, daar is het simpelweg te hard.

Een dichtgeslibde polijstpad werkt niet meer

Een polijstpad heeft een beperkte opnamecapaciteit, en die is sneller bereikt dan de meesten denken. Daarna werkt hij tegen je.

Wat zich in de cellen verzamelt is een mix van drie dingen: onverbruikte polish, weggenomen blanke lak en korrel die tijdens het polijsten is fijngewreven. Die pasta vult de open kamers van binnenuit tot het padoppervlak glad en vettig wordt. Praktisch: de afname zakt in, het paneel smeert in plaats van op te helderen, en de warmte loopt op omdat de pad niet meer ademt.

De tekenen zijn duidelijk als je ze kent. De polish laat zich moeilijker verdelen, de pad voelt bij het aanpakken glazig aan in plaats van schuimig, en in het strijklicht komt een fijne sluier terug die je net weg had. Vanaf dat punt helpt geen extra beurt meer.

De tussenreiniging duurt twintig seconden. Pad bij laag toerental tegen een padborstel houden, of met perslucht uitblazen, of stevig in een droge microvezeldoek drukken. Zoals wij het zien is één reinigingsronde per paneel genoeg bij schuim, bij microvezel eerder twee keer per paneel.

Na de klus horen de pads gewassen, en wel snel. Uitgeharde polish krijg je er later niet meer uit. Lauw water, een mild reinigingsmiddel, de pad uitdrukken in plaats van uitwringen, want draaien trekt het schuim los van de klittendrager. Aan de lucht drogen op kamertemperatuur, nooit op de verwarming en nooit in de droger.

Ooit is ook een verzorgde pad op. Herkenningspunten zijn uitgerafelde randen, een blijvend glimmend werkvlak en een klittendrager die op één plek van het schuim loslaat. Een pad die niet meer vlak ligt, verdeelt de druk ongelijk en wordt een hologrambron. Wij raden aan hem dan te vervangen in plaats van hem nog een seizoen mee te slepen.

Maat, steunschijf en het juiste overstek

De diameter bepaalt twee dingen tegelijk: hoe snel je een vlak af hebt en hoe agressief de pad op één plek werkt.

Voor motorkap, dak en deuren zijn 125 en 150 millimeter de standaardmaten. Ze dekken veel vlak per baan en lopen rustig. Voor spiegelkappen, A-stijlen, bumperranden en de zone rond deurgrepen heb je kleine pads van rond 75 of 80 millimeter nodig, anders kom je niet eens bij de plek.

Daarbij geldt een verband dat velen onderschatten: dezelfde druk verdeelt zich bij een kleine pad over veel minder vlak. Een 75'er snijdt met dezelfde polish merkbaar agressiever dan een 150'er en wordt ook sneller heet. Op smalle delen is dat gewenst, op een groot vlak brand je er plekken mee in.

De steunschijf is de schakel naar de machine en wordt vaak achteloos meegekocht. Hij moet kleiner zijn dan de pad — vijf tot tien millimeter overstek rondom is de beproefde waarde. Steekt de schijf uit, dan raakt zijn harde rand bij de eerste welving de lak, en die schade zit dieper dan alles wat je net weg wilde polijsten.

Net zo belangrijk is het centreren. Een pad die scheef op het klittenband zit, brengt de machine uit balans, stuurt trillingen in je pols en neemt aan één kant meer weg dan aan de andere. Zet de pad voor elke wissel bewust in het midden en draai hem één keer met de hand rond.

De machine geeft het kader. Excentermachines met grote slag blijven onder te grote pads staan, kleine pads hebben daar een passend kleine schijf nodig zodat de slag überhaupt schoon doorloopt. De Rupes „D-A" Intermediate (9.DA Series B) is bijvoorbeeld op precies deze machinefamilie afgestemd. Welke machine welke slag draait, staat bij de polijstmachines.

Welke polijstpad bij jouw stap past

Drie vragen leiden naar het antwoord: hoe diep de defecten zitten, hoe hard de blanke lak is, en met welke machine je werkt.

Bij lichte waskrassen en doffe glans op een verzorgde auto is één beurt genoeg. De Koch-Chemie One Cut Foam Pad „Orange" is daarvoor gebouwd en levert afname en finish in één stap. Blijf je in het SONAX-systeem, pak dan de SONAX PROFILINE ExzenterPad medium voor dezelfde klus.

Bij diepere krassen, verwering of een harde blanke lak loopt het over twee stappen. Eerst de grove snede met de Koch-Chemie Heavy Cut Foam Pad „Rot", daarna de antihologrampad. Op donkere lak die elke streep laat zien is de Koch-Chemie Micro Cut Soft Foam Pad „Violett" de tweede stap, op harde lak grijp je naar de harde variant van diezelfde pad.

Staat er aan het eind een sealant op het programma, dan heb je een pad nodig die niets meer wegneemt. De Koch-Chemie Polish & Sealing Foam Pad „Grün" verdeelt finishpolish en sealant gelijkmatig en laat het vers gepolijste vlak met rust. Een harde pad op dit punt maakt het werk van het laatste uur weer open.

Polijst je voor het eerst machinaal, dan is ons advies ongemakkelijk en tóch juist: koop liever meerdere pads van één hardheid dan één van alles. Bij je eerste auto doe je over een flank langer dan gepland, en in die tijd slibt een enkele pad gegarandeerd dicht. Met een stapel gelijke pads blijft het resultaat over de hele auto constant.

Blijft de vraag naar het moment. Er wordt niet gepolijst volgens de kalender, maar als krassen in het strijklicht storen, en altijd pas na volledige decontaminatie. Een ijzerdeeltje onder de pad wordt een frees en trekt een streep dwars over het paneel. Het complete verloop van wassen tot sealant vind je onder Polijsten.

En zoek je het samenspel: de bijpassende schuurmiddelen staan onder polish, de aandrijvingen onder polijstmachines, het overzicht van alle drie de bouwstenen onder Polijsten. De pad is daarvan het deel dat je het vaakst wisselt en het minst serieus neemt.